ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – του Φώτη Παπαγερμανού
Τέλος, το αποφάσισα μια Πέμπτη στην διάρκεια μιας Πανομογενειακής συγκέντρωσης για την Παρέλαση. Εκεί που όλοι μπορούν να πουν την γνώμη τους με βάση όμως προκαθορισμένο χρόνο και ιδιότητα.
Παραφράζοντας έτσι την ρήση του σοφού λαού που αναφερόταν σε έναν απο τους μεγαλύτερους ινφλουένσερς όλων των εποχών, του ήρωα της Επανάστασης Αθανασίου Διάκου, “Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να σε πάρει… “Τώρα που πέφτουν βόμβες στο Ιράν και αδειάζει το Ντουμπάι;”
Σε πείσμα των όπου γης διεθνολόγων και στρατιωτικών ή γεωπολιτικών αναλυτών, εγώ δεν θα κουράσω το ακροατήριο με ατέρμονες συζητήσεις και περίπλοκες αναλύσεις. Εγώ θα μιλάω μόνο για την Παρέλαση. Έτσι ας πούμε, γενικά.
Πες, πες, ίσως παρασύρω μερικούς αργόσχολους, να κατέβουν, στην Πέμπτη (5η) Λεωφόρο, με την υπόσχεση οτι κάποιοι θα τους μοιράσουν μπλουζάκια; (Γιατί κι αυτό είναι μια ιδέα, που χρειάζεται όμως “Λεβέντες” για να υλοποιηθεί. Γνωρίζω ότι το κάνουν κάθε χρόνο οι Ιταλοί. Το υιοθέτησαν όμως και τα δικά μας παιδιά με τις μοτοσυκλέτες). Δεν θα ήταν λοιπόν ωραίο δείγμα πρόσκλησης συμμετοχής αυτό; Τα περίφημα t-shirts με την ένδειξη “Greek Parade 205-250”.
Eδώ ολόκληρη εταιρεία μαμούθ η Stellantis, κατασκευαστής αυτοκινήτων στην Ευρώπη και την Αμερική και χρησιμοποιεί το “250”, καθώς προσπαθεί στο καταχείμωνο, μπας και πουλήσει κανένα Jeep (4Χ4) παραπάνω.
Ύστερα, αν συγκινηθούν οι αργόσχολοι και έρθουν στην Παρέλαση θα καταφέρουμε να έχουμε και λίγο κοινό στις εξέδρες, δίπλα απο τους επίσημους. Εκεί δηλαδή που υστερούμε λογικά κάθε χρόνο.
Τώρα θα μου πεις, καλά όλα αυτά αλλά πως θα την βγάλουν οι άνθρωποι στις εξέδρες τόσες ώρες; ξεροσφύρι; Λογικά θα ανακοινωθεί ότι θα τους δώσουμε μια τσάντα με δώρα; Όπως δίνουν δώρα στα Όσκαρ, αλλά σε πιο περιορισμένη κλίμακα.
Τόσες εισαγωγικές εταιρείες έχουμε δεν υπάρχει κανένας πατριώτης να το σκεφτεί; Μια τσάντα με… ας πούμε για παράδειγμα λίγο Greek yogurt, tsai tou vounou, sokofreta, μπισκότα Papadopoulou, κανένα pasteli, λίγο halva;
Οι σωστοί influencers συγκινούνται με κάτι τέτοια.
Σε συνομιλία που είχα με τον υπεύθυνο για την καταγραφή των ελληνικής καταγωγής influencers, κατάλαβα οτι ο αριθμός τους δεν ξεπερνάει τους τρεις, το πολύ τέσσερις με πέντε. “Καλό ξημέρωμα”. Πού να προλάβεις να γράψεις βίντεο με πατριωτικό περιεχόμενο, μετά να το ανεβάσεις στο instagram να βγεις τσάρκα στην fifth avenue, να πετύχεις κανένα ελληνικό καρότσι με φράνκφουρα και όλο αυτό να το βάλεις μέσα σε ενα λεπτό.
Θυμάμαι, παλιά η μοναδική προβολή που είχαμε, ήταν απο τοπικά κανάλια τηλεόρασης, στα οποία δούλευαν και πολλοί Ελληνοαμερικανοι.
Τότε, ήταν ο αείμνηστος πια Έρνι Ανάστος, που μέχρι πριν λίγους μήνες διατηρούσε εκπομπή στο ραδιόφωνο, στον σταθμό 77WABC του Γιάννη Κατσιματίδη. Η είδηση του θανάτου του Έρνι Ανάστου ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν την τακτική συνεδρίαση της, Επιτροπής Παρέλασης, την Πέμπτη 12 Μαρτίου και ενα πέπλο θλίψης κάλυψε σε λίγες μόνο ώρες όλα τα υπόλοιπα κανάλια κοινωνικής δικτύωσης.
Tώρα πλέον απομένουν λιγότεροι Ελληνοαμερικανοί.
Ο Νικ Γκρέγκορι που παραμένει στο Fox 5 και ο Tζορτζ Στεφανόπουλος στο ABC (Good Morning America), όπου τώρα εμφανίζεται και η Alexis Xριστοφόρου. Σε άλλες Πολιτείες ίσως έχουμε δυο ή ή τρεις ακόμα. Μια άλλη Ελληνικής καταγωγής παρουσιάστρια ανακάλυψα στο X (πρώην Τwitter). Λέγεται Τρις Χριστάκη και είναι κεντρικο πρόσωπο στο δυναμικό του καναλιού NBC6 στο Μαϊάμι.
Πρόσφατα δε, πέτυχα τον Τζορτζ στο Μανχάταν. Αμφιβάλλω όμως αν κάποιος απο τους αρμόδιους της Επιτροπής επικοινώνησε μαζί του για να πάρει την συμβουλή του.
Ιδού λοιπόν η Ρόδος: Πώς θα τραβήξουμε την προσοχή των MME;
Στο κανάλι Fox 5 η πιο γνωστή παρουσιάστρια, η Rossana Scotto, εκτός απο την εκπομπή της στην τηλεόραση έχει κι ένα εστιατόριο δίπλα απο το πρώην Olympic Tower. Κατά διαστήματα η Scotto φιλοξένησε στην εκπομπή της και Ομογενείς Επιχειρηματίες και Επιστήμονες. Αν την πλησιάσουμε, πιστεύω οτι πάλι δεν θα αρνηθεί.
Τώρα όσον αφορά το δέλεαρ, αυτό είναι ανάλογα με το μήνυμα που θέλουμε να μεταφέρουμε.
Παλιά λέγαμε “λίγο κρασί, λίγο θάλασσα” και είχαμε μιλήσει στην καρδιά του μέσου τηλεθεατή. Τώρα χρειάζεται μεγαλύτερη επιμονή και υπομονή. Το μήνυμα του καλού φαγητού εχει εμπεδωθεί στο μυαλό των συμπολιτών μας εδώ και πολλά χρόνια. Ορδές κατοίκων του Μανχάταν και άλλων περιοχών συρρέουν στην Αστόρια για καλό φαγητό, είτε του στυλ homemade είτε σε φρέσκο ψάρι, είτε σε στυλ street food, τύπου σουβλάκι και μπριζόλα στα κάρβουνα. Έχετε δει όμως κανένα πανό η κάποια γιγαντοαφίσα που να διαφημίζει την παρέλαση; Ούτε κι εγώ.
Θα τα καταφέρουν οι ιφλουένσερς;
Τι να σας πω; θα δοκιμάσουμε φέτος και θα μετρήσουμε την αποτελεσματικότητα τους, του χρόνου; Πάντως είναι αξιοπρόσεκτη η αφοσίωση τους σε κάθε τι το καθημερινό. Πάει η μια στο σούπερ μάρκετ και το κάνει υπερπαραγωγή. Το ίδιο και όταν ψωνίζει παπούτσια. Επομένως, έχει την δυνατότητα να προβάλει και την παρέλαση. Μπορεί να είναι κι έτσι. Ένας άλλος προβάλει τα νέα εστιατόρια και το κάνει πολύ καλά. Μόνο που κι αυτό είναι “παλιά μου τέχνη κόσκινο”.
Κάποτε με φώναξαν να πάω για φωτογράφιση σε ενα εστιατόριο στο alphabet city. Τότε δεν υπήρχε ίντερνετ και τα κομπιούτερ λειτουργούσαν με τα πρώτα windows. Πριν λίγες μέρες είχε ρίξει χιόνι σε σημείο που είχαν καλυφθεί τα αυτοκίνητα. Το περιστατικό το θυμήθηκα καθώς οι Mετεωρολόγοι συνέκριναν την φετινή χιονο-θύελλα με τις υπόλοιπες εννέα μεγαλύτερες.
Πήγα λοιπόν στο εστιατόριο πατώντας πάνω στα χιόνια. Ο ιδιοκτήτης φιλόξενος και προσιτός (όπως ολοι οι σωστοί επιχειρηματίες) αφού τελείωσε η φωτογράφιση, με προσκάλεσε να καθίσω για φαγητό. Αρνήθηκα ευγενικά και έφυγα, χωρίς να γευτώ το υπέροχο αρνίσιο ποδαράκι που είχε ετοιμάσει ο σεφ.
Τώρα που το σκέφτομαι φέρνω την εικόνα στο μυαλό μου. Δυο μέτρα χιόνι εξω κι εγώ νηστικός να αρνούμαι την πρόσκληση. Εδώ είναι και η διαφορά μας με τους επαγγελματίες ινφλουένσερς.
Θα πάνε στο καινούριο εστιατόριο, αλλά δεν θα φύγουν πριν τα δοκιμάσουν όλα. Βλέπεις παλιά η φωτογραφία κυριαρχούσε. Τώρα κυριαρχεί η εικόνα. Αυτό είναι πλέον το δέλεαρ.
Θα κάνω εδώ μια παρένθεση γιατί δεν θέλω να αδικήσω και τον Ερτάν, έναν από τους καλύτερους influencers στο instagram σε θέματα φαγητού. Ο Ερτάν δουλεύει ταξιτζής και στα διαλείμματα πηγαίνει στα ακριβότερα εστιατόρια όπου οπωσδήποτε χρειάζεται κράτηση και αφού παραγγέλνει διάφορα πιάτα, οχι μόνο πληρώνει αλλά αφήνει και γενναιόδωρα tip.
Πρόσφατα έκανε το ίδιο σε ενα ελληνικό εστιατόριο στο Κουίνς. Μόνο που για να πάει και να μην τον καταλάβουν, μεταμφιέστηκε. Ήθελε, είπε, να βοηθήσει την ιδιοκτήτρια. Το αποτέλεσμα, σε δυο μέρες το μαγαζί γέμισε πελάτες.
Λεπτομέρεια: Ο Ερτάν είναι από την Τουρκία. Κλείνει η παρένθεση.
Η δύναμη της εικόνας. Αυτή η εικόνα για φέτος θα είναι απο το drone κι ας φωνάζουμε συνθήματα όπως “Ελεύθερη Κύπρος” ή “Η Μακεδονία είναι Ελληνική”.
Βάλε λοιπόν κάποιον που δεν έχει πάει ποτέ σε Παρέλαση να σου κάνει βίντεο για να καλέσει τον κόσμο να έρθει.
“Στου κουφού την πόρτα… όσο θέλεις βροντα”, έλεγαν οι παππούδες μας.
