ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ – του Πέτρου Κασφίκη, ΤΟ ΒΗΜΑ –
Για μήνες στους πολιτικούς κύκλους στο Σικάγο κυκλοφορούσε ένα ελληνικό όνομα μαζί με ένα ερώτημα. Θα τολμήσει τελικά ο Αλέξης Γιαννούλιας να το κάνει; Η απάντηση δόθηκε τελικά στις 2 Αυγούστου όταν ο Γιαννούλιας ανέβηκε στην σκηνή σε ένα από τα ισχυρά συνδικάτα ηλεκτρολόγων της πόλης.
Πλαισιωμένος από εκπροσώπους εργατικών συνδικάτων, στελέχη της επιχειρηματικής κοινότητας και πρόσωπα της ελληνικής ομογένειας ανακοίνωσε στο πλήθος που επευφημούσε «στέκομαι σήμερα εδώ για να ανακοινώσω ότι θα είμαι υποψήφιος για να γίνω ο επόμενος δήμαρχος του Σικάγο».
Ο ομογενής πολιτικός που υπηρετεί ως πολιτειακός υπουργός Εσωτερικών του Ιλινόις μπήκε με αυτό τον τρόπο στην κούρσα για την ηγεσία της τρίτης μεγαλύτερης πόλης των ΗΠΑ, επιχειρώντας να συνδυάσει κοινωνικές θέσεις που απευθύνονται στην προοδευτική πτέρυγα των Δημοκρατικών με μια ατζέντα αποτελεσματικής διοίκησης, δημόσιας ασφάλειας και οικονομικής ανάπτυξης.
Το «Βήμα» τού έθεσε το ερώτημα που έκανε πολλούς να αμφιβάλουν εξαρχής για την υποψηφιότητα του. Γιατί επέλεξε τώρα να διεκδικήσει ένα από τα δυσκολότερα αξιώματα της πολιτικής του διαδρομής αντί να περιμένει για το άνοιγμα μιας διαφορετικής θέσης, όπως αυτή του κυβερνήτη, με λιγότερες και ευκολότερα διαχειρίσιμες προκλήσεις;
«Μεγάλωσα στις σχολικές αίθουσες και στις παιδικές χαρές του Σικάγο. Η μόνιμη διεύθυνσή μου έγραφε πάντοτε Σικάγο. Η σύζυγός μου και εγώ αποφασίσαμε συνειδητά να μεγαλώσουμε εδώ τις κόρες μας. Αισθάνομαι, λοιπόν, ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο μπορώ να υπηρετήσω το Σικάγο», σημείωσε στην απάντηση του.
Ο «Πέμπτος Όροφος» του Σικάγο
Η δημαρχία της πόλης δεν υπήρξε ποτέ ένα απλό αξίωμα τοπικής αυτοδιοίκησης. Σε μια πόλη με μακρά παράδοση ισχυρών δημοτικών μηχανισμών, ο δήμαρχος είχε επί δεκαετίες επιρροή που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια της πόλης. Ο περίφημος «πέμπτος όροφος» του Δημαρχείου έχει υπάρξει παραδοσιακά ένα από τα σημαντικότερα κέντρα πολιτικής ισχύος των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σήμερα, όμως, όποιος ανέβει στον «πέμπτο όροφο» θα κληθεί να διαχειριστεί μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα. Η εκτίναξη του κόστους διαβίωσης, η δημόσια ασφάλεια, τα οικονομικά και το συνταξιοδοτικό σύστημα της πόλης αντιμετωπίζουν πιέσεις που αναζητούν πειστικές απαντήσεις.
Ο Γιαννούλιας δεν υποβαθμίζει το μέγεθος των προβλημάτων. Επιμένει, όμως, ότι παραμένει εξαιρετικά αισιόδοξος για τις δυνατότητες της πόλης.
Το Σικάγο, λέει στο «Βήμα», διαθέτει δύο μεγάλα αεροδρόμια, πρόσβαση στις Μεγάλες Λίμνες, πανεπιστήμια παγκόσμιας εμβέλειας και εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό. Με αυτό το σκεπτικό επιμένει ότι «το Σικάγο έχει όλα όσα χρειάζεται για να είναι η σπουδαιότερη πόλη στην Αμερική».
Από την Ταχεία Άνοδο στην Πολιτική Επιστροφή
Η πολιτική πορεία του Γιαννούλια ξεκίνησε σχεδόν τόσο γρήγορα όσο είχε εξελιχθεί προηγουμένως η σύντομη διαδρομή του ως παίκτης του μπάσκετ.
Ο πρώην γκαρντ του Πανιωνίου μπήκε στην πολιτική του Ιλινόις σε ηλικία μόλις 29 ετών. Παρά την αρχική αντίθεση του κομματικού μηχανισμού, κέρδισε την εκλογή για τη θέση του πολιτειακού ταμία και έγινε ο νεότερος πολιτικός που κατέκτησε το συγκεκριμένο αξίωμα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ήταν παράλληλα ένα από τα πρόσωπα της νέας γενιάς που συνδέθηκαν με την άνοδο του τότε γερουσιαστή Μπαράκ Ομπάμα. Το 2010, όταν ο Ομπάμα βρισκόταν πλέον στον Λευκό Οίκο, ο Γιαννούλιας έγινε ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για την πρώην έδρα του στη Γερουσία. Έχασε με μικρή διαφορά από τον Ρεπουμπλικάνο Μαρκ Κερκ, σε μια χρονιά κατά την οποία το κύμα του Tea Party άλλαξε τους πολιτικούς συσχετισμούς σε ολόκληρη τη χώρα.
Αυτή η ήττα μπορεί να έκλεισε τον πρώτο κύκλο της πολιτικής του καριέρας, αλλά ο Γιαννούλιας δεν αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Δώδεκα χρόνια μετά επανήλθε στην ενεργό πολιτική, καθώς το 2022 εξελέγη πολιτειακός υπουργός Εσωτερικών του Ιλινόις, αναλαμβάνοντας ένα ευρύτατο χαρτοφυλάκιο εσωτερικής διοίκησης.
Ο «Φόρος του Χρόνου»
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Γιαννούλιας αναφέρεται συχνά στις μεταρρυθμίσεις που υλοποίησε, καθώς σε αυτά τα πολιτικά επιτεύγματα στηρίζεται το επιχείρημα της εκστρατείας του ότι μπορεί να διοικήσει το Σικάγο.
Στέκεται ιδιαίτερα σε αυτό που αποκαλεί τον «φόρο του χρόνου» που όπως υπενθυμίζει πληρώνουν οι πολίτες όταν αναγκάζονται να χάσουν ώρες ή ακόμη και εργάσιμες ημέρες για να διεκπεραιώσουν απλές υποθέσεις με το κράτος.
Με αυτό το δεδομένο, απαριθμεί τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε για την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών και τη μείωση της γραφειοκρατίας. Τώρα δηλώνει στο «Βήμα» έτοιμος να μεταφέρει την ίδια λογική στη σαφώς μεγαλύτερη κλίμακα του Σικάγο.
Μια πρόγευση για το 2028 και το δίλημμα των Δημοκρατικών
Στο Σικάγο, η ακρίβεια, η δημόσια ασφάλεια και η εκπαίδευση βρίσκονται μεταξύ των βασικών ανησυχιών των πολιτών, την ώρα που η δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση της πόλης περιορίζει τα περιθώρια των επόμενων επιλογών.
Πρόκειται, σε μεγάλο βαθμό, για τα ίδια ζητήματα που απασχολούν και τους Δημοκρατικούς σε εθνικό επίπεδο που θα κληθούν να επιλέξουν για το αν η μελλοντική κατεύθυνση του κόμματος θα βρίσκεται πιο κοντά σε μια λογική όπως το «Get Stuff Done» του κυβερνήτη της Πενσιλβάνια Τζος Σαπίρο ή στο σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα της Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ.
Ακούγοντας κάποιος την πολιτική πρόταση του Γιαννούλια μπορεί να διακρίνει ιδιαίτερα στοιχεία που μοιάζουν να απορρίπτουν στην πράξη αυτές τις διαχωριστικές γραμμές.
Υποστηρίζει έναν φόρο για εισοδήματα άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων και κατώτατο μισθό 22 δολαρίων την ώρα, θέσεις που βρίσκονται πιο κοντά στην προοδευτική πτέρυγα. Την ίδια στιγμή δεσμεύεται για την πρόσληψη 1.000 επιπλέον αστυνομικών, θέλει να διαμορφώσει ένα φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον, και επιμένει ότι η πόλη πρέπει πρώτα να προσπαθεί να λειτουργεί αποτελεσματικά για να εξοικονομεί χρήματα και όχι να καταφεύγει άμεσα στην εύκολη λύση της φορολόγησης.
Αυτός ο «τρίτος δρόμος» που έχει επιλέξει ο Γιαννούλιας αποτυπώνεται και στον πολιτικό συνασπισμό που έχει συγκεντρώσει γύρω του. Η εκστρατεία του έχει αντλήσει περίπου 22 εκατομμύρια δολάρια, ποσό ρεκόρ για δημοτική αναμέτρηση στο Σικάγο, με σημαντικό μέρος να προέρχεται τόσο από τα εργατικά συνδικάτα όσο και από κορυφαία στελέχη της επιχειρηματικής κοινότητας της πόλης.
Για αυτόν ίσως τον λόγο οι αντίπαλοι να δυσκολεύονται να τον προσδιορίσουν πολιτικά, καθώς από τα δεξιά χαρακτηρίζεται «σοσιαλιστής», ενώ από τα αριστερά, πολύ κοντά στις επιχειρήσεις για να θεωρηθεί πραγματικά προοδευτικός.
Ο ίδιος, στην ερώτηση του «Βήματος» για το πως προσδιορίζεται αποφεύγει τις πολιτικές ταμπέλες και επιμένει ότι ο δήμος πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες ολόκληρης της πόλης. «Κάθε κοινότητα μετράει. Κάθε κοινότητα πρέπει να έχει βασικά δημόσια αγαθά και ένα οικονομικά βιώσιμο μέλλον. Και πρέπει να βελτιώσουμε την θέση κάθε κοινότητας αν θέλουμε να διευρύνουμε τη φορολογική βάση».
Η βάση που δεν αλλάζει
Παρότι ο εκλογικός συνασπισμός που επιχειρεί να συγκροτήσει εκτείνεται πολύ πέρα από την ομογένεια, η ελληνοαμερικανική κοινότητα για τον Γιαννούλια παραμένει μια «οικογένεια» που έχει σταθεί σε κάθε σημείο της διαδρομής του.
Στην ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του έδωσαν το «παρών», μεταξύ άλλων, ο Μητροπολίτης Σικάγο Ναθαναήλ, ο Μαρκ Πούλος, εκτελεστικός διευθυντής του ισχυρού συνδικάτου Operating Engineers Local 150, και ο επί χρόνια φίλος και συνεργάτης του Έντι Ζεμενίδης.
Για τον ίδιο, όμως, η σχέση με την κοινότητα επιστρέφει πάντα στην ιστορία της οικογένειάς του. «Η ιστορία της ελληνοαμερικανικής κοινότητας στο Σικάγο είναι η ιστορία των γονιών μου, που ήρθαν σε αυτή τη χώρα με σχεδόν τίποτα πέρα από ένα όνειρο. Η μητέρα μου εργαζόταν στα Sears. Ο πατέρας μου πουλούσε τουρσιά επτά ημέρες την εβδομάδα, κάνοντας ό,τι χρειαζόταν για να μας προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον. Είμαι υπερήφανος που αυτή η κοινότητα βρίσκεται στο πλευρό μου καθώς επιχειρούμε να ξαναχτίσουμε αυτή τη σπουδαία πόλη».
Ο Πέτρος Κασφίκης είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στον Λευκό Οίκο και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA και την εφημερίδα Το Βήμα. Για τις τελευταίες εξελίξεις από την Ουάσιγκτον μπορείτε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι του στο YouTube: youtube.com/c/PKas?sub_confirmation=1
