ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ –
Ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος, ολοκλήρωσε σήμερα τις δύο θητείες του ως Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις οποίες είχε εκλεγεί ομόφωνα από τους 612 βουλευτές απο 46 χώρες μέλη του Συμβουλίου. Αποχώρησε εν μέσω επαίνων απο τους αρχηγούς των πέντε πολιτικών ομάδων και καταχειροκροτούμενος απο όλους τους βουλευτές, οι οποίοι αναγνώρισαν με αυτόν τον υψηλό συμβολισμό το έργο του.
Στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του, ο κ. Ρουσόπουλος αναφέρθηκε στη πολυετή διαδρομή του στην πολιτική ζωή της Ελλάδας και της Ευρώπης, από την πρώτη του παρουσία στο ημικύκλιο ως νεαρός δημοσιογράφος τον Ιανουάριο του 1984 έως την εκλογή του στην προεδρία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης, ακριβώς 40 χρόνια μετά, και την επανεκλογή του στη συνέχεια.
Τόνισε ότι αντιμετώπισε την προεδρία όχι ως εθιμοτυπικό ρόλο, αλλά ως πολιτική εντολή για δράση, με επίκεντρο την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην έμπρακτη στήριξη της Ουκρανίας, και ειδικότερα στις πρωτοβουλίες της Συνέλευσης για τον εντοπισμό και την επιστροφή των αγνοούμενων παιδιών της Ουκρανίας, στην αντιμετώπιση της ξένης παρέμβασης στις εκλογές και στη διεθνή πρωτοπορία της Συνέλευσης στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και της Δημοκρατίας.
Ο κ. Ρουσόπουλος υπογράμμισε ότι η Κοινοβουλευτική Συνέλευση αποτελεί την «πολιτική συνείδηση της Ευρώπης», επισημαίνοντας πως η δύναμη της Ευρώπης δεν βρίσκεται στην επιβολή της σιωπής, αλλά στη δημοκρατική συνεννόηση.
«Όχι στην κυριαρχία του ισχυρότερου, αλλά στη δύναμη των κανόνων. Όχι στη λατρεία της ηγεσίας, αλλά στη διάρκεια των θεσμών. Και αυτή η Συνέλευση ενσαρκώνει αυτή την επιλογή. Δεν διοικούμε στρατούς. Διοικούμε με επιχειρήματα. Σε μια εποχή όπου η δημοκρατία αμφισβητείται όχι μόνο από όπλα, αλλά και από αλγορίθμους, αυτή ίσως να είναι η δυσκολότερη μορφή εξουσίας. Είναι όμως και η πιο αναγκαία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, ευχαρίστησε τα μέλη της Συνέλευσης για την εμπιστοσύνη τους και αποχαιρέτησε το Σώμα με αίσθημα ευθύνης και βαθιάς ευγνωμοσύνης.
